براى دعوت بسعادت و رستگارى و نجات از هلاكت دنيوى و از عذاب اخروى است . [ سوره البينة ( 98 ) : آيه 2 ] رَسُولٌ مِنَ اللَّهِ يَتْلُوا صُحُفاً مُطَهَّرَةً ( 2 ) آن بينه الهى رسولى است از جانب خدا كه او را فرستاده كه تلاوت كند صحائفى كه مطهره و پاك و پاكيزه باشد . رَسُولٌ مِنَ اللَّهِ در باب رسالت گفتيم كه خداوند تبارك و تعالى خلقت انسان را براى عبادت و بندگى و اعمال حسنه كرده كه ميفرمايد : وَ ما خَلَقْتُ الْجِنَّ وَ الْإِنْسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ ذاريات آيه 56 . و عقل و شعور كه مميز حسن و قبح باشد به او عنايت فرموده لكن نظر به اينكه عقول متفاوت است و محدود است بجميع محسنات و مقبحات پى نميبرد بعلاوه در مخالفت عقل يك ذمى بيشتر نمىبيند كه : الناس يستسهلون الذم فى قضاء الوتر لذا لازم شد كه ارسال رسل كند و جميع محسنات و مقبحات را به انسان نشان دهد و در متابعت بشارت دهد و در مخالفت انذار كند ، و اين رسول نميشود از ملك باشد و نه از جن زيرا به صورت اصلى قابل مشاهده نيست و اگر به صورت بشر در آمد يك آدم گمنام ناشناس به نظر ميآيد بايد از جنس بشر باشد و داراى شرايط رسالت باشد ، نسبتش تا آدم پاك باشد اصلاب شامخه و ارحام مطهره نقص خلقتى نداشته باشد ، امراضى كه مورث تنفر ناس مىشود در او نباشد و بر او عارض نشود ، و معصوم از خطا و سهو و نسيان و شك و شبهه و اشتباه و كذب و از كليه معاصى در جميع عمر باشد ، و بايد دليل قطعى كه قابل شك و شبهه نباشد بر رسالتش داشته باشد . و گفتيم : ادله قطعيه برسالت سه دليل است : 1 - معجزه كه فعلى از افعال الهيه كه از قدرت بشر خارج است بدست او داده شود كه نشانى بين خدا و خلق است . 2 - اخبار نبى ثابت النبوة بر رسالت او . 3 - اخبار معصوم ثابت العصمه . و اين وجود مقدس حضرت رسالت داراى جميع اين شرائط و هر سه قسم دليل و فرد اجلاى آن را داشت كه در مجلد اول كلم الطيب مفصلا بيان شده .